Spis treści

- Dedykacja

- Do czytelnika

- Przedmowa teoretyczna

- Część pierwsza

- ROZDZIAŁ PIERWSZY

- ROZDZIAŁ DRUGI

- ROZDZIAŁ TRZECI

- ROZDZIAŁ CZWARTY

- ROZDZIAŁ PIĄTY

- ROZDZIAŁ SZÓSTY

- ROZDZIAŁ SIÓDMY

- Część druga. Skutki pierdnięć

- ROZDZIAŁ PIERWSZY

- ROZDZIAŁ DRUGI

- ROZDZIAŁ TRZECI

- ROZDZIAŁ CZWARTY

- ROZDZIAŁ PIĄTY

- ROZDZIAŁ SIÓDMY

- Zakończenie

- Epilog

- Od tłumacza

Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.

DLA ICH EKSCELENCJI

KARNAWAŁU

I

MIĘSOPUSTA

EKSCELENCJE,

Pod jakimi innymi auspicjami niż Wasze Sztuka pierdzenia mogłaby się ukazać? Czyż trzeba tłumaczyć powody, dla których Wam ją dedykuję? Już cała publika dobrze wie i rozumie, iż dziełko niniejsze podjęte i ułożone zostało za Waszym przyzwoleniem oraz że Karnawał i Mięsopust łaskawym okiem spojrzą na nie, by posłużyło ono autorowi za kolasę na drodze ku nieśmiertelności. Któż inny lepiej zresztą niż Wy kolasę taką przysposobić umie, któż lepiej niż Wy potrafi ją docenić?

Winienem przeto chwałę Waszą głosić, Wasze początki od niepamiętnych czasów celebrować oraz historię Waszych słynnych przodków przebiec. Wasze cnoty i talenty winienem wychwalać, które przysłowiowe już się stały, ale wiedząc, żem niezgraba, nie podejmę się ryzyka uszkodzenia kadzielnicą tak cennych organów powonienia Waszych Ekscelencji, które jakże się przydadzą w lekturze tego dziełka.

Z wyrazami najwyższego szacunku i oddania pozostaję uniżonym i najwierniejszym sługą Waszych Ekscelencji.

DO CZYTELNIKA

Doprawdy wstyd, Czytelniku, że od kiedy pierdzieć począłeś, nie wiesz nawet, jak to robisz i jak to robić powinieneś. Powszechnie się mniema, że popierduje się albo mało, albo dużo, i że w istocie pierdzenie jest tylko grubiaństwem.

Sprawa ta, analizowana przeze mnie rzetelnie, dotąd zaniedbana była wielce nie dlatego, że niegodna uwagi, ale z powodów innych: zdawało się bowiem, iż żadnej metodzie nie podlega, i nowych w tej materii nie poczyniono odkryć. To błąd.

Pierdzenie jest sztuką, a zatem jest w życiu użyteczne, o czym wiedzieli Lukian, Hermogenes, Kwintylian etc. Znacznie bardziej, niż zwykliśmy mniemać, potrzebna jest wiedza, po co pierdzimy.

Pierd, co próżno szuka ujścia mimo,

W furii rozsadza ścianki okoliczne

I zgonu nawet może być przyczyną.

Stwardzony bliźni ku kresowi zmierza,

Gdy pierd na czas puszcza, łasce się powierza.

Można pierdzieć przepisowo i ze smakiem, co poczujesz, Czytelniku, w dalszych partiach tego dziełka. Nie uda mi się wyrównać braków wiedzy i uszczerbków w badaniach dotyczących sztuki, o której głucho nawet w największych słownikach, nie uświadczysz w nich (rzecz niesłychana) nawet jej nazwy. Pryncypia owej sztuki przedkładam przeto zainteresowanym.

SZTUKA

PIERDZENIA

PRZEDMOWA TEORETYCZNA

Tytuł oryginału: L’art de péter

Projekt graficzny: Stanisław Salij

Redakcja: Piotr Sitkiewicz

Korekta: Maria Szoska

Skład: Maciej Goldfarth

© for the Polish translation by Krzysztof Rutkowski

© wydawnictwo słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2010

wydawnictwo słowo/obraz terytoria

sp. z o.o. w upadłości układowej

ul. Pniewskiego 4/1, 80-246 Gdańsk

tel.: (58) 341 44 13, 345 47 07

fax: (58) 520 80 63

www.terytoria.com.pl

e-mail: slowo-obraz@terytoria.com.pl

ISBN 978-83-7453-159-7